خبرهای ویژه

» کودکان » دانستنی های در خصوص تربیت کودکان از تولد تا ۷ سالگی

تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۰۸/۲۱ - ۱۶:۲۸

دانستنی های در خصوص تربیت کودکان از تولد تا ۷ سالگی

برای شما علاقه مندان سایت “آن رد” نوشته ای داریم با عنوان دانستنی های در خصوص تربیت کودکان از تولد تا ۷ سالگی که در دسته مطالب مرتبط با کودکان قرار میگیرد و پیشتر به آن میپردازیم. با امید به اینکه مورد استقبال شما قرار گیرد. تربیت کودکان تربیت کودکان , خیلی از مادران از […]

دانستنی های در خصوص تربیت کودکان از تولد تا ۷ سالگی

برای شما علاقه مندان سایت “آن رد” نوشته ای داریم با عنوان دانستنی های در خصوص تربیت کودکان از تولد تا ۷ سالگی که در دسته مطالب مرتبط با کودکان قرار میگیرد و پیشتر به آن میپردازیم. با امید به اینکه مورد استقبال شما قرار گیرد.

تربیت کودکان

تربیت کودکان , خیلی از مادران از وقتی که کودک به دنیا می آید تا هفت سالگی تنها به تغذیه کودک توجه می کنند
و تنها جسم گرسنه کودک را سیر می کنند و اصلا توجه به تغذیه روح کودک ندارند.
در صورتی که می بایست از همان لحظه تولد کودک به فکر تغذیه روح هم باشند و به آن توجه کنند.

مدتی قبل سخنرانی‌ای از دکتر محسن رنانی اقتصاددان مشهور ایرانی دیدم که برایم جالب توجه بود.
دکتر رنانی از آن اندیشمندانی است که توجه و تمرکز خاصی روی آموزش و کودکی قرار داده است،
به این معنا که به خوبی اعتقاد دارد راه پیشرفت از آموزش و آموزش هم از کودکی می‌گذرد.
به عبارت دیگر اگر ما می‌خواهیم اقتصاد، سیاست و فرهنگمان را متحول کنیم راهی جز آموزش،
آن هم از دوره کودکی که مؤثرترین دوره برای القای مفاهیم است و در روایات و احادیث ما هم گفته شده نیست.

دکتر رنانی در بخشی از آن سخنرانی به یک حقیقت هولناک که با این وجود از چشم ما که در محیط روزمرگی،
سیاست‌زدگی و هیاهوهای روزمره زندگی می‌کنیم دور مانده اشاره می‌کند و بیان می کند:
«به ذهن خطور میکند هیچ کدام از نظام‌های «بستگان»، «آموزشی» و «سیاسی» در کشورمان ایران
حداقل در ۳۵ سال پیش برای دوره صفر تا ۷ سالگی که بذر پیشرفت شکل می‌گیرد،
برنامه‌ای نداشته‌اند. امروز دیگر برای اقتصاددانان و جامعه‌شناسان محرز شده است
که بذر پیشرفت در کارخانه، گسترش قسمت تولید یا حتی در دانشگاه شکل نمی‌گیرد.

نحوه تربیت کودکان  تا ۷ سالگی

در این نهادها در برترین حالت بذر افزایش و پیشرفت ایجاد می‌شود با اینحال بذر پیشرفت جای دیگری جوانه می‌زند.
همچنانکه روانشناسان تأکید دارند بذر پیشرفت‌یافتگی نهایت تا ۱۰ سالگی در داخل شخص جوانه می‌زند.

حتی برخی نظر دارند بذر پیشرفت دقیقاً از بعد از تشکیل نطفه در رحم مادر شروع می‌شود
و بوجود می‌آید. با این اوصاف اختلاف نظر است؛ برخی نظر دارند بذر پیشرفت تا ۱۰ سالگی قابل شکل‌گیری است
و برخی این لحظه را نهایت تا ۷ سالگی می‌دانند، با اینحال متأسفانه حداکثر توجه «نهاد بستگان»
در دوره صفر تا ۷ سالگی به «طرح افزایش جسمانی کودک» اختصاص دارد
و تمام توجه و تأکید مادران در این دوره راجع به تغذیه فرزندان است.

برای شما هم جالب است؟ :  غذاهای غنی از فیبر برای کودکان

مأموریت مجلسی «نهاد آموزش و پرورش» هم بعد از ۷ سالگی کودک شروع می‌شود.
نظام سیاسی هم تکلیف خود را تنها تقویت و استمراربخشی به فعالیت نظام آموزش و پرورش می‌داند.
با این تفاسیر، غالباً فرزندان ما در دوره صفر تا ۷ سالگی رها و یله هستند
و بی‌اجرای یک برنامه پرورشی از طرف بستگان و بی‌وجود یک استراتژی ملی پرورشی از طرف نظام سیاسی بزرگ می‌شوند،
در چنین شرایطی ست که که در باب ارزش این دوره سنی (با استناد به گفته روانشناسان و برخی از علوم متأخر) شما میتوانید
هر فعالیت و شخصیتی را که از کودک انتظار دارید، در این دوره سنی شکل دهید.»

توجه به تربیت کودکان

حقیقت این است که کودکان ما پایین سقف فکری، ذهنی و روانی ما افزایش می‌کنند
و موضوع وقتی هولناک می‌شود که سقف ذهنی و روانی ما کوتاه باشد، سقف کوتاه مصیبت کمی نیست
چون اجازه افزایش به جوانه‌ها را نمی‌دهد. در آن صورت کودکان ما عملاً فضایی برای افزایش فکری نخواهند داشت.
چه بسا تلقی بسیاری از والدین این باشد که اگر بهترین پدر و مادرهای دنیا نباشند،
دست کم به اشتراک بهترین پدر و مادرها قرار می‌گیرند چون تمام تلاش خود را برای موفقیت کودک خود انجام می‌دهند،
عرق می‌ریزند و سخت کار می‌کنند با اینحال وقتی به کارنامه آنها نگاه کنیم می‌بینیم
تمام یا بخش زیادی از تلاش آنها معطوف و متمرکز در افزایش جسمی کودک است.

بررسی تربیت کودکان

اگر کودک آنها بدغذا باشد غصه می‌خورند با اینحال اینکه درک کنند کودک آنها هم کاری بالایی در رفتارهای اجتماعی ندارد
و مثلاً نمی‌تواند تیم‌پذیر باشد نه فقط غصه‌ای نمی‌خورند حتی امکان دارد احساس غرور و مباهات کنند
که کودک آنها قلدر است. امکان دارد وقتی کودک آنها کودک دیگر را هل می‌دهد و ایشان را زمین می‌زند
به نظر میرسدً جلوی پدر و مادر آن کودک انتقاد رقیق و نصف و نیمه‌ای هم بکنند با اینحال در دلشان عمیقاً شاد باشند
چون شواهد متقنی که جلوی چشمشان قرار دارد نشان می‌دهد
کودک آنها در آتی می‌تواند گلیم خود را از آب بکشد
و توسری خور و مظلوم و عاجز نباشد.

به علاوه از طرف دیگر بخوانید :  سرگرم کردن کودک در تعطیلات نوروز

نقش والدین در تربیت کودکان

یا مثلاً اگر کودک آنها تب داشته باشد پدر و مادر شب‌ها بیدار می‌مانند
تا تب ایشان از یک درجه‌ای بالاتر نرود به ایشان قطره استامینوفن می‌دهند و پاشویه‌اش می‌کنند
با اینحال اعتراضی به مقاومت کودکشان در پیاده شدن از وسیله بازی بوستان نمی‌کنند
با اینکه می‌بینند کودکان فراوانی منتظر در صف ایستاده‌اند تا نوبتشان شود.

دانستنی های تربیت کودکان

نکته مهم دیگر با این اوصاف نگاه فخرفروشانه، توهمی و تصنعی به آموزش به اشتراک عده ای از والدین ایرانی است.
‌آنها حتی اگر کودک خود را می‌خواهند در کلاسی ثبت‌اسم کنند – یعنی کمی از نیازهای تن فاصله گرفته‌اند –
به این خاطر نیست که ایشان مهارتی را یاد بگیرد مثلا ً بداند که رفتار ایشان در جمع چگونه باشد
خوب است و چه کند که تیم‌پذیری بالایی داشته باشد.

برای شما هم جالب است؟ :  به چه نحو زخم های دهانی کودکان را درمان کنیم؟

فرض کنید شما دو کلاس یا کارگاه آموزشی در همین تهران برگزار کنید. کلاس اول پیرامون مهارت تیم‌پذیری باشد
و کلاس دوم: چگونه آی کیو – هوش – کودک را بالا ببریم و نابغه بسازیم؟ مطمئن باشید محاسبه والدینی که می‌خواهند
کودک خود را در کلاس آی کیو یا نابغه‌سازی در دو دقیقه ثبت اسم کنند بسیار بیشتر از کلاس تیم‌پذیری خواهد بود.
والدین بسیاری را در اطراف خود دیده‌ام که مبالغ زیادی را هزینه می‌کنند تا هوش کودک خود را بالا ببرند.
واضح است که هر کجا تقاضایی باشد ارائه هم خواهد بود و با این اوصاف سوداگرانی وجود دارند
که با تشکیل کلاس‌های شبه علمی با عناوین پرطمطراق هزینه‌های آنچنانی را از والدین دریافت می‌کنند
تا انیشتین‌های کوچکی را تحویل پدر و مادرها بدهند.

ارزش تربیت کودکان

روشن است نگاه ما به مسئله مهارت‌ها تا چه اندازه فقیر و کم مایه است.
به عبارت دیگر حتی وقتی ما می‌خواهیم از سمت برآوردن نیازهای تن و جسم کودک به سوی نیازهای اصیل‌تر حرکت کنیم
باز نگاه خودمحور و مسابقه‌ای و نه نگاه دیگرمحور و مشارکتی ما را در تله و دامی دیگر گرفتار می‌کند.
والدین بیشتر دوست دارند کودک شان جلو بزند. چرا؟

خودشان هم دقیق نمی‌داننداما میل سیری‌ناپذیری در آنها برای جلو زدن می باشد چون به آنها یاد نداده‌اند که ما در جامعه با هم جلو می‌رویم
و با هم عقب می‌مانیم. اگر مثلاً هوای شهر آلوده شود همه ما این هوا را استنشاق می‌کنیم
یا اگر ترافیک و ازدحام خودروها زیاد شود همه ما در ترافیک می‌مانیم یا اگر ناامنی و دزدی زیاد شود
همه ما در معرض آن ناامنی و دزدی قرار می‌گیریم با اینحال متأسفانه ما بازهم خودمحورانه به فضاهای زیست مشترک می نگریم. چرا؟

برای شما هم جالب است؟ :  به پرسشگری کودکان در باب عضو های بدن چه بگوییم؟

به خاطر اینکه به ما در کودکی یاد نداده‌اند که منافع جمعی و مشترک نه یک افسانه و تعارف که شریان حیات یک جامعه است
و اگر کسی آگاه باشد شریان حیات خود را با چاقو نمی‌برد، با اینحال متأسفانه ما به خاطر آنکه در این باره آموزش ندیده‌ایم
گاه کودکان خود را هم با رفتارهای خودمحورانه قربانی می‌کنیم. تصور ما بر این است که اگر تن کودک سیر باشد
ایشان سیر شده است، همزمان با اینکه امکان دارد تن کودک سیر باشد با اینحال روح و روان و ذهن ایشان دچار گرسنگی شدید باشد
با اینحال ما آن گرسنگی را حس نکنیم و به حساب نیاوریم یا اینکه آن گرسنگی را به سوی هله هوله خوری –
کلاس‌هایی با عناوین پرطمراق و به نظر میرسدً علمی – ببریم و حس کنیم
که روان و ذهن کودک را تغذیه کرده‌ایم همزمان با اینکه ایشان دچار سوءتغذیه باشد.

جوان آنلاین

صمیمانه امیدواریم نوشته :دانستنی های در خصوص تربیت کودکان از تولد تا ۷ سالگی” مورد استقبال شما علاقه مندان قرار گرفته است.

منبع


برچسب ها : ,
دسته بندی : کودکان
تبلیغات